Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016

Η εκπαίδευση ενός Δράκου

Η Αρχή

       Έναν καιρό, λίγο παλιό, σε μια μακρινή ήπειρο ένας δάσκαλος εκπαίδευε το μαθητή του για να γίνει μαχητής της ζωής. Ένα πρωί, μετά από αρκετούς μήνες σκληρής εξάσκησης, ο δάσκαλος ανακοίνωσε στο μαθητή πως θα τον υπέβαλε σε μια δοκιμασία. Χωρίς καμιά άλλη προειδοποίηση τον μεταμόρφωσε σε...δράκο! Έναν πελώριο, σμαραγδένιο δράκο! Ο πανικός του μαθητή ήταν τεράστιος, έριξε ένα τρομαγμένο βλέμμα στο δάσκαλό του, μα εκείνος είχε ήδη αρχίσει να απομακρύνεται με την πλάτη γυρισμένη. Ακολούθησε με το βλέμμα του το ατάραχο περπάτημα του δασκάλου μέχρι που εκείνος χάθηκε μέσα στο δάσος. Κι ο δράκος στάθηκε εκεί, ακίνητος, μόνος, χωρίς καμιά ιδέα για το τι να κάνει.

Το Ταξίδι του Δράκου

    Για πολύ καιρό έμεινε να περιπλανάται σε μέρη άγονα, εχθρικά...γνώρισε την ερημιά και την πείνα...μα πάνω απ' όλα ένιωθε χαμένος σε σχέση με την πνευματική του εξέλιξη. Και οι μέρες ακολουθούσαν η μία την άλλη. 
     Ώσπου αποφάσισε να κάνει κάτι...να εξασκηθεί στο να πετάει. Αμέσως, ένιωσε τη σπίθα μέσα του. Όσο πιο πολύ πετούσε τόσο πιο έντονα κάτι άλλαζε μέσα του... Άρχισε να παρατηρεί τον εαυτό του: το ημιδιαφανές δέρμα του, τα ευλύγιστα φτερά του και το παιχνίδι που έκανε πάνω τους το φως, κι εκείνη τη σμαραγδένια λάμψη που ακτινοβολούσε όλο του το σώμα... Άρχισε να απολαμβάνει το καθρέφτισμά του στην επιφάνεια της θάλασσας και να γίνεται ένα με το πυκνό φύλλωμα των δέντρων. Σιγά, σιγά γνώρισε όλα τα πλάσματα του δάσους, από τα πιο σπάνια πτηνά ως τα πιο κρυφά θεραπευτικά βότανα, κι ένιωσε ότι δεν είναι ξένος...πως η πηγή της ζωής του είναι κοντά. Πολύ συχνά ένιωθε την παρουσία του δασκάλου του, κι ας ήξερε πως βρίσκετε μίλια μακριά, ενώ τα λόγια του γυρνούσαν πότε- πότε στο μυαλό του.  
    Ανακάλυψε τις δυνάμεις του και πειραματίστηκε με κάθε ικανότητα που διέθετε, κι έφτασε ο καιρός που η δοκιμασία έφτανε στο τέλος της...


     "Πάνω απ' τους λόφους που πετά αφήνει τη σκιά του να πλανάται... Έμαθε πως οι αποφάσεις παίρνονται σα κοιτάς τα πράγματα από μιαν άλλη οπτική, από μια απόσταση... γι' αυτό κι εκείνος επέλεξε το πέταγμα... Έχει δίκιο η φωνή που του μιλά: 'για να γίνεις δράκος χρειάζεται τις δυνάμεις σου να γνωρίσεις! Μη ξεχνάς πως η φωτιά μπορεί ζέστη να προσφέρει αλλά και να καταστρέψει καίγοντας!' "
Η Επιστροφή 

       Το βλέμμα του δράκου είχε αλλάξει, είχε επιτρέψει στην πειθαρχία να του μάθει πράγματα και όχι να τον καταδυναστεύσει. Συνειδητοποίησε πως ήταν ο ίδιος δημιουργός της ελευθερίας του! Ούτε λεπτό αργότερα εμφανίστηκε μπροστά του ο σοφός του δάσκαλος...χαμογελαστός αυτή τη φορά, κι ήταν ο μαθητής που μίλησε πρώτος. 

- Γεια σου δάσκαλε. Σε ευχαριστώ! Εκπαιδεύτηκα σκληρά όλον αυτό τον καιρό, τώρα μπορώ να καταλάβω το γιατί. Με μεταμόρφωσες σε δράκο γιατί είναι το πιο ισχυρό ανάμεσα στα μυθικά πλάσματα και είναι πραγματικά δύσκολο να κυριαρχήσει τις διαθέσεις και τους φόβους του. Μα ακόμα και το χρώμα που επέλεξες είναι σημαντική λεπτομέρεια. Το πράσινο συνδέεται άμεσα με τη φύση, και χάρη σ΄αυτή την παρατήρηση γνώρισα πολλά κρυμμένα δώρα, ασύγκριτης ομορφιάς.  Έμαθα, όμως, πως το πράσινο μπορεί να συμβολίζει και κάτι δυσάρεστο, κάποιες φορές τον ίδιο το θάνατο...και 'γω στεκόμουν εκεί, ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο...και κατάλαβα πως μόνο εγώ μπορούσα να διαλέξω...να διαλέξω το δρόμο μου και να τον υπερασπιστώ με όλο μου το 'είναι'! 

      Μια λάμψη διέσχισε τα μάτια του δασκάλου, που άκουγε με κατάνυξη τον μαθητή του.
- Ναι, είσαι έτοιμος! Έχεις μεταμορφωθεί πλέον...όχι σε δράκο...μα σε αληθινό μαχητή! Χάρισες στον εαυτό σου το θαύμα της ζωής, και είναι η σειρά της, τώρα, απλόχερα να στο ανταποδώσει!


Από την Ειρήνη Τέντα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου